Over mij - Animora

In Lak’ech… Namaste…

ik praat niet graag over mezelf, maar snap dat je wilt weten wie er aan de andere kant van het scherm zit…. 😉

Mijn passie is jou te begeleiden jouw unieke innerlijke kracht te hervinden, zodat je vol zelfvertrouwen je authentieke plek stevig kunt innemen!

Ik ken beide kanten van de medaille:

het tegen de stroom inzwemmen, het gevoel dat het niet stroomt, jezelf vasthouden in oude patronen, depressie, last van darmen en buikpijn, migraine, die vreselijke hormonen, remmende overtuigingen en een trauma dat getriggerd wordt.
in je kracht staan, alles aankunnen, je gewoon super goed voelen, alles zit mee, je voelt je happy, het leven is luchtig en licht, alles stroomt met je mee de goede kant op en het leven valt je toe.

Daaruit is mijn passie ontstaan! Als iedereen vol zelfvertrouwen hun authentieke plek stevig kan innemen, dan leven we in een wereld vol met mooie verbindingen!

Maar we lopen allemaal wel eens vast in niet helpende overtuigingen of blokkades. Ik ken dit maar al te goed!

Inmiddels heb ik een grenzeloos vertrouwen dat het altijd weer de goede kant op gaat! Ik weet hoe ik het kan ombuigen, wat mij helpt en wat ik nodig heb.

En daarmee wil ik jou ondersteunen. Ga ik met je mee op jouw reis en help je met navigeren.

In het hier & nu

Ik woon in Standdaarbuiten, samen met mijn man, Etienne, en onze hond, Charly. Het is een heerlijk huis uit 1830, met nog prachtige authentieke kenmerken, een heerlijk huis, maar ook een heerlijk plekje. Charly is in 2020 bij ons komen wonen. Hij komt van de straat in Sicilië en als mensen vragen wat voor hond het is, grappen wij “een pizza-hondje”.

Ik wilde altijd al een hond, maar door onze reizen en mijn drukke baan, is het er nooit van gekomen, tot 2020 (de Corona periode). Door Charly is ook mijn liefde voor het trainen van honden aangewakkerd en ik vind het geweldig om met honden bezig te zijn. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen, met alle dieren. Ik heb ook een enorm zwak voor paarden. Ook altijd al gehad.

Vier dagen per week ben ik te vinden in de Europoort, want ik werk voor een groot internationaal bedrijf (Amerikaans) als Change Manager. In deze hoedanigheid houd ik me bezig met de ‘people side of change’, extern communicatie en coach en begeleid ik collega’s en teams.

Naast mensen, hou ik van de natuur en het water. We zijn dan ook geregeld te vinden in Biesbosch op onze Valkvlet (motorboot). Heerlijk ‘forest-bathing’, wat lezen, ontstressen, aankeutelen, wandelen en lekker eten.

Als een echte boogschutter houd ik van boeken, muziek, op avontuur gaan en mijn vrijheid. Daarnaast heb ik een zwak voor mooie dingen, patronen, geometrie, vind ik alles interessant, heb ik een enorme drang om te leren, verzamel ik (edel)stenen en filosofeer graag over het leven en de mens.

We hebben altijd veel en verre reizen gemaakt en zo dus heel veel landen, culturen en plekken gezien op de wereld. Ik gedij goed als zigeuner (ook wel mijn Boogschutter-aard) en dat hoeft niet in het luxe, maar gewoon lekker terug naar de basis. Geweldig die nieuwe culturen, de verschillende mensen en het specifieke eten. Na Corona en helemaal sinds Charly bij ons woont, blijven we op ‘auto-of-vaar-afstand’. Op avontuur dichter bij huis.

Een belangrijk hoofdstuk

Toen mijn vader, in 2006, een half jaar met pensioen, na 2 weken ziekenhuis, vrij plotseling overleed aan longkanker, veranderde er voor mij veel. Wij besloten toen om niet te wachten maar nu onze droom te gaan waarmaken: met onze zeilboot de wereld rond!

We vertrokken in 2010 nadat we alles verkocht hadden, banen hadden opgezegd en nog 7 verhuisdozen bij mijn moeder hadden gebracht. Hoelang we weg zouden blijven en waar we misschien zouden ‘stranden’, dat zagen we wel. We zouden wegblijven zolang we het nog leuk vonden en het geld het toe zou laten.

Uiteindelijk zijn we 6 jaar weggebleven! We hebben de wereld rondgezeild, met een extra jaartje in de Carieb en een rondje rivieren in Amerika. Alles zat mee, voor we vertrokken en ook toen we wegwaren. Het was overduidelijk dat het hele universum het ermee eens was dat wij weggingen en wegwaren. De grootste stormen hadden we toen we in de laatste etappes terug naar NL aan het gaan waren…misschien was dat niet helemaal de bedoeling dan. Maar ja, je hoofd beslist mee en we leven nu eenmaal in nu en in deze wereld.

De reis was life-changing. Het was geweldig! We leefden op het ritme van de stroom, van de natuur, van de wind, van de golven. Tijdens oversteken heel letterlijk. Waren we aan wal, dan waren je eerste levensbehoeften en het onderhoud aan de boot het belangrijkste. De jaargetijden, met orkanen, met stormen, bepaalde onze snelheid. En dit alles maakte het leven heerlijk eenvoudig. Het continu lopen op blote voeten, korte broek en bikini, snorkelen voor het ontbijt en wegdromen bij de eindeloze sterrenhemel tijdens de oversteken droegen hier zeker aan bij. De mensen die we onderweg ontmoeten, cruisers (zeilers uit heel de wereld) of de mensen aan de wal, pareltjes waren het, stuk voor stuk.

Mijn zeezigeuner hart klopte en maakte dat ik mezelf kon zijn en was en eindelijk wist hoe het is om je ‘goed’ te voelen en ‘in je element’ te zijn.

Intuïtie

Ik heb altijd al geweten dat er meer is. Mijn intuïtie was altijd al feilloos en als kind heb ik alle facetten van wat je bedenkt dat bij ‘spiritualiteit’ hoort wel ervaren. Voor mij was dat normaal, ik wist niet beter. Maar helaas mocht dat er niet zijn. En dus stopte ik het weg, ik wilde niet anders zijn, of als raar worden bestempeld. Helemaal wegstoppen kun je het nooit, dus bleef ik wel bijvoorbeeld deja vu’s en contacten met entiteiten houden. Ook het aanvoelen van mensen, gebeurtenissen kon ik niet altijd uitschakelen.

Ik heb verschillende opleidingen en cursussen gedaan. En kon mijn intuïtie langzaam steeds meer omarmen en inzetten, in mijn werk en gewoon in mijn zijn. Toch heeft dit pas vanaf 2004 wat meer gronding gekregen en werd het concreter. Na mijn reiki inwijding en daarna de Healing opleiding, wist ik het weer: dit ben ik. Dit is mijn tweede natuur. Het ‘ervoor uitkomen’, het écht omarmen en uitdragen en leven, dat was nog wel heel spannend. En ik moet bekennen dat dat soms nog is.

Sinds onze wereldreis kon ik er steeds minder ‘omheen’ en er niet meer naar ‘luisteren’ was ook niet meer mogelijk. De laatste paar jaren heeft mijn ontwikkeling op dat vlak en het weer openstellen een enorme vlucht genomen en ben ik heel blij dat ik het nu met veel liefde kan omarmen. De opleiding tot Holistisch Therapeut bracht alles in mij bij elkaar.

Waardoor ik nu werk met mijn intuïtie als basis en pak ik er dan bij wat nodig is; systemisch, een opstelling, energetisch, testen met de biosensor, ondersteuning door middelen, maar alles in balans met elkaar en kijkend naar jou (of het dier) als geheel.

Het op die manier werken met mijn intuïtie en het ook zelf aanpakken van eerdere trauma’s en belemmerende overtuigingen, kan ik nu volmondig zeggen: Ik ben wie ik ben!